آدرس: دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی تهران میدان توحید، خیابان دکتر میرخانی (نصرت شرقی)

info@phenoir.org

انجمن علمی پدیده شناسی علوم سلامت

پدیدارشناسی (فلسفه)2

Share This Post

ادموند هوسرل پدیدارشناسی را با تأکید بر وجوه التفاتی ذهن و با هدف منظم ساختن فلسفه و فلسفه شناخت به‌طور اخص به کار برد. البته این واژه را نخستین بار یوهان هنریش لامبرت در کتاب Neues Organon به کار برد. پدیدارشناسی با تفکیک آگاهیِ با واسطه و بی‌واسطه از یکدیگر، آگاهی انسان را از پدیدارهای ذهنی که بدون واسطه در ذهن وی ظاهر می‌شوند و ممکن است حتی عینیتی هم نداشته باشند، مطالعه می‌کند. هوسرل معتقد است هر فعالیت ذهنی «وجه التفاتی» خاصی دارد، یعنی چیزی که ذهن ما در موردش به تفکر می‌پردازد در یک لحظه خاص به دلیل التفات ذهنی موجود م‍ی‌شود، حال آنکه ممکن است آن وجود ذهنی، موجودی عینی نباشد. در نظر هوسرل موضوع فلسفه همین موضوعات مورد آگاهی است، یعنی هر آنچه که تجربه م‍ی‌کنیم، اعم از اینکه وجود داشته باشد یا نداشته باشد. هوسرل اصطلاح پدیدارشناسی را هم برای «روش» خاص و هم برای اصول و مبادی فلسفی خود به کار می‌برد. او از دو واژه «منشأ» و «آغاز» در تبیین و توضیح این اصول و مبادی استفاده می‌کند. اندیشهٔ هوسرل با خودآگاهی مبتنی بر پدیدارشناسی آغاز می‌شود و بر نقطه آغازین تفکر تأکید می‌ورزد و بر این باور است که اندیشمند می‌تواند بر سبق ذهن‌ها و تمایلات غالب آمده و تنها بر مطالب متیقن اتکا داشته باشد.

More To Explore

یاداشت های روزانه

شرم- سلامتی و تجربه زیسته – بخش چهارم

بخش چهارم از محتوای ارائه شده در کارگاه دو روزه با موضوع شرم، سلامتی و تجارب زیسته توسط مرکز تحقیقات کیفی و پروژه شرم و

یاداشت های روزانه

شرم- سلامتی و تجربه زیسته – بخش سوم

طبق وعده داده شده بخش دیگری از محتوای ارائه شده در کارگاه دو روزه با موضوع شرم، سلامتی و تجارب زیسته توسط مرکز تحقیقات کیفی

عضویت در انجمن پدیده شناسی